In deze vergelijking worden twee veelgebruikte soorten barrières in de logistiek en productie bekeken: stalen barrières en hun polymeer-equivalenten. Beide kunnen een rol spelen, maar ze presteren, verouderen en kosten in de loop van de tijd heel verschillend. De vergelijking heeft betrekking op de verschillen over een periode van vijf jaar, met de nadruk op de initiële aankoop en het onderhoud en de reparatie van de barrières. Aangezien de kosten in verband met operationele uitval en voertuigreparaties sterk kunnen variëren, zijn deze buiten beschouwing gelaten.

Stalen barrières hebben doorgaans lagere aanschafkosten. Polymersystemen vereisen een hogere initiële investering. Hier houdt het kostenvoordeel van staal echter meestal op. Zodra de barrières worden blootgesteld aan echte schokken in drukke omgevingen, wordt de prestatie op lange termijn de doorslaggevende factor.

De werkelijke waarde van een barrière wordt bepaald door hoe deze omgaat met impactenergie. Stalen barrières zijn over het algemeen stijf. Bij een botsing wordt de energie via palen en ankers rechtstreeks naar de betonnen vloer overgebracht. De barrière vervormt, de vloer absorbeert de kracht en beide hebben vaak aandacht nodig na een zware botsing. Na ernstige botsingen zijn vaak reparaties nodig.

De meeste stalen barrières die in industriële omgevingen worden gebruikt, zijn niet op prestaties getest. Hoewel ze lijken op snelwegbarrières, worden ze zelden getest of gecertificeerd voor industriële impactscenario's. Dit betekent dat hun gedrag tijdens een impact niet gegarandeerd is. Polymeerbarrières zijn ontworpen om te buigen en energie door hun hele structuur te absorberen. Palen buigen, rails vervormen en het systeem veert terug naar zijn oorspronkelijke vorm. Dit vermindert de kracht die wordt overgebracht op ankers en beton, waardoor de vloer op lange termijn beter behouden blijft.

Door deze flexibiliteit hoeven veel botsingen niet te worden gerepareerd. In drukke faciliteiten waar vaak bijna-ongevallen en lichte botsingen voorkomen, maakt dit verschil snel een groot verschil.

Polymeerbarrières van gerenommeerde fabrikanten worden ook getest volgens erkende normen zoals PAS 13, ANSI MH 31.3 of UNI/TS 11886-1. Dit zorgt voor voorspelbare prestaties en het vertrouwen dat het systeem zich gedraagt zoals bedoeld wanneer dat nodig is.

Elke barrière is afhankelijk van de vloer waarop deze is verankerd. Herhaalde schokken tegen stijve stalen barrières kunnen leiden tot:

• Verlenging of uittrekken van ankers
• Afbrokkeling of barsten rond voetplaten
• Cone failure, waarbij ankers bij een schok een groot deel van het beton wegscheuren
• Dure herboringen of reparaties

Polymersystemen oefenen aanzienlijk lagere piekbelastingen uit op de vloer. Het beschermen van de vloer is ook een vereiste in erkende praktijkcodes voor het testen van barrières. Ankers fungeren als draaipunten in plaats van harde stops, waardoor het omringende beton intact blijft.

Over een periode van vijf jaar kan het vermijden van vloerreparaties alleen al een aanzienlijke besparing opleveren. Wanneer indirecte kosten worden meegerekend, zoals het afsluiten van gangpaden of het stilleggen van de productie tijdens reparaties, lopen de totale kosten snel op.

Bij onze eigen observatie van polymeer bescherming aan het uiteinde van rekken in een drukke logistieke faciliteit, werden 20 secties 61 keer geraakt gedurende 127 dagen. Hoewel veel van deze botsingen gering waren, waren er vijf zo ernstig dat een stalen barrière waarschijnlijk vervangen had moeten worden. Geëxtrapoleerd naar een installatie van 100 meter komt dit neer op ongeveer 30 ernstige botsingen per jaar, terwijl de polymeer barrières bleven functioneren zoals bedoeld.

Stalen barrières raken vaak na één enkele matige botsing onbruikbaar. Reparaties zijn doorgaans complexer en tijdrovender, en het demonteren van vervormd staal brengt veiligheidsrisico's met zich mee tijdens het onderhoud.  Polymeerbarrières zijn daarentegen ontworpen om herhaaldelijke botsingen te weerstaan en kunnen snel en veilig worden vervangen wanneer ze beschadigd zijn.

Modulaire polymeersystemen maken een snellere en veiligere vervanging op componentniveau mogelijk. Stalen barrières vereisen ook regelmatig onderhoud, waaronder:

• Controle van de aanhaalmoment elke 6 tot 12 maanden
• Bijwerken van de verf of opnieuw coaten elke 2 tot 3 jaar

Wanneer een stalen barrière een vorkheftruck van drie ton abrupt tot stilstand brengt, is schade aan vorken, wielen, stuurinrichting of hydraulica vaak het gevolg. Reparaties zijn duur en stilstandtijd vergroot de impact op de bedrijfsvoering nog verder.

Door energie te absorberen, verminderen polymeerbarrières de terugslagkrachten en helpen ze secundaire schade aan voertuigen te voorkomen. Op de lange termijn leiden minder slijtage en minder incidenten tot lagere onderhoudskosten en minder verstoringen.

Elk uur dat een gangpad gesloten is of een productielijn stil ligt voor reparatie van een barrière, is tijd waarin de bedrijfsvoering vertraagt of stilvalt. De kosten blijven zelden beperkt tot de barrière zelf.

Ernstige schade aan stalen barrières vereist vaak isolatie, inspectie en betonreparatie. Zelfs korte reparatiewerkzaamheden kunnen een gebied onbruikbaar maken, terwijl betonreparaties vaak dagen in beslag nemen. Deze verstoringen kunnen al snel hoger uitvallen dan de oorspronkelijke aanschafkosten van het barrièresysteem.

Polymeerbarrières buigen mee en herstellen zich, waardoor vaak alleen een visuele inspectie of vervanging van kleine onderdelen nodig is. In veel gevallen kan het gebied binnen enkele minuten weer in gebruik worden genomen.

De echte beslissing gaat niet over het materiaal. Het gaat erom hoe elk systeem de impactenergie verwerkt. Stalen barrières brengen deze over naar de vloer en het voertuig, terwijl polymeerbarrières deze absorberen en beheersen.

Stijve stalen barrières worden al tientallen jaren in de industrie gebruikt, maar in omgevingen met veel verkeer zijn de verborgen kosten ervan aanzienlijk. Vloerreparaties, schade aan voertuigen, opnieuw schilderen en stilstandtijd stapelen zich op, nog afgezien van persoonlijk letsel.

Moderne polymeerbarrières verdienen die investering snel terug, vaak binnen de eerste 18 tot 24 maanden, en blijven jaar na jaar besparingen opleveren.

Stalen barrières bakenen ruimte af.

Polymeer barrières beschermen de productiviteit.